یکی از بزرگترین چالشهای استفاده از مدلهای زبانی (LLM) در کارهای آکادمیک، «توهم» یا تولید متنهای بهظاهر دقیق اما بدون منبع معتبر است. در پژوهش جدیدی که منتشر شده، محققان مفهومی به نام «Traceable Scholarship» (دانش پژوهیِ قابلردیابی) را معرفی کردهاند.
این طرح برای مقابله با عدم دقت در تحقیقهای انسانیِ مبتنی بر هوش مصنوعی پیشنهاد شده و شامل راهکارهایی مثل استفاده از «Page Anchors» (لنگرهای صفحهای) برای ارجاع دقیق به منابع و ایجاد یک زیرساخت شفاف برای استناددهی است. هدف این پروژه این است که هوش مصنوعی در دنیای آکادمیک نه به عنوان یک موتور تولید متن، بلکه به عنوان ابزاری «قابل اتکا و نقدپذیر» عمل کند. 🧠✨
منبع: arXiv AI