آیا مدلهای هوش مصنوعی ما برای «شبیهسازی» واقعاً آمادهاند؟ محققان بهتازگی متوجه شدند که دلیل شکست مدلهای ویدئویی فعلی در برنامهریزی و پیشبینی آینده، ضعف خودِ مدل نیست، بلکه نحوه سرویسدهی ماست!
در مقالهای جدید، مفهوم «وضعیت محاسباتی پایدار» (Persistent Computational State یا به اختصار PCS) معرفی شده است. برخلاف مدلهای زبانی که وضعیت هر درخواست را از نو میسازند، مدلهای دنیای واقعی (World Models) دارای یک «هسته غیرقابل بازتولید» هستند که باید بین درخواستها حفظ شود.
نتایج این تحقیق نشان میدهد که با حفظ این حافظه، نه تنها دقت مدلها بالا میرود، بلکه هزینه بازیابی وضعیت در مقایسه با زمان تولید، تقریباً صفر (۰.۰۱۲ میلیثانیه!) است. این یعنی جهشی بزرگ در توانایی ایجنتها برای درک عمیقتر محیط و بازگشت به سناریوهای قبلی بدون وقفه.
منبع: arXiv AI