محققان در یک پژوهش جذاب و جدید، به سراغ شبیهسازی رفتار «عاملهای هوشمند» (LLM Agents) در گروههای انسانی رفتهاند. این مطالعه نشان میدهد که هوش مصنوعی چطور میتواند بدون برنامهنویسی مستقیم برای احساسات، از طریق تعامل و ادراک متقابل، دچار «سرایت هیجانی» شود.
در این مدل، هر عامل با استفاده از شخصیت و حافظه خود، محیط و سایر عاملها را تحلیل کرده و واکنش نشان میدهد؛ نتیجه کار، بروز رفتارهای جمعیِ واقعیمانند مانند ترس یا شادی در گروههای مجازی است! این پیشرفت میتواند در طراحی بازیها و شبیهسازهای اجتماعیِ بسیار هوشمندتر، انقلابی ایجاد کند.
سازی
منبع: arXiv AI
