در حالی که همه از پیشرفت اتوماسیون میگویند، مقاله علمی جدیدی با رویکردی متفاوت نگاهی به «محدودیتهای خودکارسازی» انداخته است.
نویسندگان این پژوهش استدلال میکنند که حتی با پیشرفتهترین هوش مصنوعیها، حضور انسان همچنان یک ضرورت باقی خواهد ماند؛ آن هم به سه دلیل اصلی:
۱. نیاز به دیدگاههای انسانی که هوش مصنوعی فاقد آن است.
۲. ارزشمندی خودِ فرآیند مشارکت برای یادگیری و عاملیت انسان.
۳. «ظهور هدف» (Target Emergence)؛ در بسیاری از فعالیتها، هدف نهایی از قبل مشخص نیست و دقیقاً در جریان تعامل انسان و ماشین شکل میگیرد.
این تحقیق نشان میدهد که همکاری انسان و هوش مصنوعی، یک راهکار موقت برای ضعفهای فعلی AI نیست، بلکه یک ویژگی همیشگی در دنیای آینده است. شما چطور فکر میکنید؟ آیا هوش مصنوعی در نهایت تمام خلاقیتهای ما را تصاحب میکند یا این همزیستی همیشگی خواهد بود؟
منبع: arXiv AI