محققان در یک مطالعه جدید و جذاب، با استفاده از تکنیکهای ردیابی چشم (Eye-tracking)، به بررسی نحوه تماشای آثار هنری توسط گروههای مختلف (اوتیستیک، هنرمندان و افراد عادی) پرداختند.
این تحقیق نشان میدهد که در حالی که هنرمندان و افراد عادی الگوهای دیداری بسیار مشابهی دارند، افراد دارای اوتیسم الگوهای زمانی متفاوتی را در پردازش تصویر تجربه میکنند. این دادهها نهتنها به درک بهتر علوم شناختی کمک میکند، بلکه دریچهای تازه برای طراحی سیستمهای هوش مصنوعی با قابلیت درک تعاملات بصری انسانی باز کرده است. این دستاورد میتواند در آینده به بهبود رابطهای کاربری هوشمند و ابزارهای دسترسپذیری کمک شایانی کند. 🧠🎨
منبع: arXiv Computer Vision