محققان به تازگی رویکرد نوآورانهای تحت عنوان «N-MDLMs» معرفی کردهاند که میتواند بازی را در حوزه بهینهسازی مدلهای زبانی بزرگ عوض کند. این مدل با ترکیب محاسبات «نورومورفیک» (الهامگرفته از مغز) و تکنیکهای «بلوک دیفیوژن»، مشکل همیشگی مصرف بالای انرژی و حافظه در مدلهای زبانی فعلی را هدف قرار داده است.
نکته کلیدی این پژوهش، استفاده از قابلیت Sparsity (تراکم پایین) برای نادیده گرفتن بخشهای غیرضروری در محاسبات است که باعث میشود مدلها در عین حفظ دقت، بسیار سریعتر و کممصرفتر عمل کنند. این یعنی راه برای اجرای هوش مصنوعیهای قدرتمندتر روی سختافزارهای ضعیفتر هموارتر شد! ⚡️
منبع: arXiv Machine Learning
