محققان در مقالهای جدید از منظر روانشناسی به سراغ مدلهای زبانی (LLM) رفتهاند تا ببینند آیا هوش مصنوعی واقعاً «شخصیت» دارد یا فقط ادای آن را در میآورد؟
این تیم تحقیقاتی با استفاده از چارچوب «مثلث شخصیت» (شخص، موقعیت، رفتار)، راهکارهایی برای شناسایی ویژگیهای شخصیتی مدلها ارائه دادهاند. آنها با استفاده از روش تحلیل اجزای پراکنده (SAE)، موفق شدند الگوهای درونی مدل را که به ویژگیهای شخصیتی خاص مربوط میشوند، پیدا کنند.
به زبان ساده، این تحقیق گام مهمی است تا بفهمیم مدلهای هوش مصنوعی چطور در موقعیتهای مختلف واکنش نشان میدهند و چطور میتوانیم این «رفتارها» را کنترل یا اصلاح کنیم. گام بزرگی برای رسیدن به مدلهای انسانیتر و قابلپیشبینیتر!
منبع: arXiv AI
