بحث بر سر اینکه قدرت نهایی در سیستمهای هوش مصنوعی باید دست چه کسی باشد، داغتر از همیشه است! در پژوهش جدیدی که منتشر شده، دو رویکرد اصلی مقایسه شدهاند:
۱. حاکمیت ارائهدهنده (Frontier-Provider): کنترل کامل در دست شرکتهای سازنده مدل (مثل OpenAI یا گوگل).
۲. حاکمیت مستقرکننده (Deployer-Centered): کنترل در دست سازمانی که مدل را در فرآیندهای تجاری خود به کار میگیرد و مسئولیت قانونی نتایج را میپذیرد.
این مقاله با بررسی چارچوبهای قانونی جهانی (مثل قانون هوش مصنوعی اتحادیه اروپا)، استدلال میکند که مدل «حاکمیت مستقرکننده» برای دنیای واقعی کاربردیتر است؛ چرا که مسئولیتپذیری عملیاتی در این مدل توزیع شده است. به نظر شما مسئولیت خطاهای هوش مصنوعی باید با سازنده باشد یا کاربری که از آن استفاده میکند؟ 🤔
منبع: arXiv AI