محققان در مقاله جدیدی، معماری نوآورانه «PRISM» را معرفی کردهاند که به جای تکیه صرف بر بزرگی وزنها (Magnitude)، از «فاز» امواج برای پردازش اطلاعات استفاده میکند. این مدل با الهام از پدیدههای موجی در فیزیک، با استفاده از فیلترهای هارمونیک و تداخل سازنده و مخرب، نویزها را سرکوب کرده و دقت و بهرهوری را در مدلهای زبانی افزایش میدهد.
این دستاورد نشان میدهد که «فاز» دادهها میتواند کلید اصلی درک بهترِ ساختارهای معنایی باشد و شاید راهکاری برای عبور از محدودیتهای مدلهای ترنسفورمر فعلی باشد. 🚀
منبع: arXiv Machine Learning