تاثیر مدلهای زبانی بزرگ (LLM) به فراتر از دنیای کدنویسی و تولید محتوا رسیده است. یک مطالعه جدید نشان میدهد که از سال ۲۰۲۳، استفاده از این ابزارها در نگارش پروپوزالهای پژوهشی که به سازمانهای علمی مهمی مثل NSF و NIH ارسال میشوند، به شدت افزایش یافته است.
نکته جالب اینجاست که پژوهشگران دریافتهاند استفاده از این ابزارها با کاهش «تمایز معنایی» پروژهها همراه است، اما در عین حال در سازمان NIH (موسسات ملی سلامت) با افزایش نرخ موفقیت در دریافت بودجه و تولید مقاله در مراحل اولیه ارتباط مستقیم دارد. این یعنی دنیای علم به شکلی جدی در حال تغییر است و هوش مصنوعی حالا نقش تعیینکنندهای در تامین مالی پروژههای علمی ایفا میکند.
نظر شما چیست؟ آیا هوش مصنوعی باعث تکراری شدن پژوهشهای علمی میشود یا راه را برای خلاقیت بیشتر باز میکند؟
منبع: arXiv AI