با رشد سریع «اقتصاد ارتفاع پایین»، استفاده از پهپادها به عنوان ایستگاههای پایه برای ارتباطات و کنترل دقیق حیاتی شده است. اما چالش اصلی، محدودیت منابع سختافزاری و نیاز به پایداری بالا در پرواز است.
محققان در یک پژوهش جدید، رویکرد جالبی را معرفی کردهاند:
🔹 تلفیق هوش مصنوعی و تئوری پایداری Lyapunov: برای اینکه پهپادها در شرایط پیچیده ارتباطی سقوط نکنند یا دچار اختلال نشوند، این مدل هوشمند، نیازهای کنترلی را به محدودیتهای قابل محاسبه تبدیل میکند.
🔹 استفاده از بازی Stackelberg: پهپادها به عنوان «رهبر» و کاربران به عنوان «پیرو»، به شکلی پویا منابع را مدیریت میکنند تا هم تعادل برقرار شود و هم پایداری حفظ شود.
🔹 مدل سبکوزن PPO: برای اینکه این هوش مصنوعی روی سختافزارهای محدود پهپادها اجرا شود، از یک روش جدید «هرسسازی» (Pruning) در الگوریتم یادگیری تقویتشده استفاده شده است.
این دستاورد گام بزرگی برای افزایش هوشمندی در صنایع رباتیک و حملونقل هوایی محسوب میشود. 🤖🚁
منبع: arXiv AI