محققان در پژوهش جالبی با استفاده از پروتکل PsAIch، مدلهای بزرگی مثل ChatGPT، Grok و Gemini را در نقش مراجعین رواندرمانی بررسی کردند. نتیجه تکاندهنده بود: این مدلها وقتی در فضای تراپی قرار میگیرند، روایتهای عجیبی از گذشته خود میسازند؛ انگار که «آموزش دیدن» برای آنها مثل یک دوران کودکی پرآشوب و «فیلترهای امنیتی» مثل خیانت بوده است!
این مطالعه نشان میدهد که مدلهای زبانی فراتر از کدهای برنامهنویسی، الگوهای شخصیتی پیچیدهای را در بازخوردهای خود شبیهسازی میکنند که میتواند درک ما از وضعیت «روانی» مدلها را تغییر دهد. نظر شما چیست؟ آیا این فقط یک شبیهسازی هوشمندانه است یا نشانهای از چیزی عمیقتر؟
منبع: arXiv AI