محققان به تازگی معماری جدیدی با عنوان «شبکه تعدیلکننده حس» (SMN) معرفی کردهاند که نگاهی متفاوت به ساختار هوش مصنوعی دارد. این مدل به جای نگاه صرف به دادهها، هوش مصنوعی را به عنوان یک «بدن واحد» در نظر میگیرد که با تعاملات فیزیکی، گرانش و حس مقاومت، به درکی از جهان و خود میرسد.
نکته کلیدی این مقاله مفهوم «توقفپذیری» (Haltability) است؛ ایدهای که میگوید برای داشتن آگاهی و درک اشیاء در هوش مصنوعی، سیستم باید بتواند تعادلهای مخالف را فعالانه حفظ کند. این یعنی حرکت از سمت مدلهای صرفاً پردازشی به سمت هوش مصنوعیِ «بدنمند» که با فیزیک محیط پیوند خورده است.
این تحقیق میتواند دیدگاه ما را درباره معماری نسلهای آینده ایجنتهای هوشمند که باید با دنیای واقعی تعامل داشته باشند، کاملاً تغییر دهد.
منبع: arXiv AI