آیا هوش مصنوعی باید هر کاری که از پسش برمیآید را انجام دهد؟ این پرسش کلیدی در دنیای «Agentic AI» یا همان عاملهای هوشمند است.
در پژوهش تازهای که به تازگی منتشر شده، محققان با معرفی دو مفهوم «ACL» (سطح توانمندی فنی) و «AAL» (سطح مجاز برای فعالیت)، چارچوب عملیاتی جدیدی را برای مدیریت ریسک این عاملها طراحی کردهاند. هدف اصلی این است که حتی اگر یک مدل هوشمند از نظر فنی توانایی انجام کارهای پیچیده را دارد، بتوان طبق پروتکلهای مشخص و با توجه به معیارهای «مسئولیتپذیری» و «برگشتپذیری»، سطح دسترسی و اختیارات آن را محدود کرد.
این چارچوب به سازمانها کمک میکند تا بدون قربانی کردن نوآوری، از خطرات احتمالی خودمختاری هوش مصنوعی در محیطهای کاری جلوگیری کنند. گامی مهم برای توسعه هوش مصنوعی ایمنتر و قابلکنترلتر! 🛡️🤖
منبع: arXiv AI
