حتماً برایتان پیش آمده که هنگام بررسی کدها (Code Review)، پیدا کردن بخشهای پرریسک و خطرناک چقدر زمانبر است. حالا محققان مدل جدیدی طراحی کردهاند که با استفاده از «وزنهای توجه» (Attention Weights) در مدلهای زبانی بزرگ (LLM)، نقاط حساس و پرخطرِ تغییرات کد را شناسایی میکند.
این مدل که DRS نام دارد، به جای بررسی کل کد، مستقیماً بخشهایی را که احتمال خطا و ایجاد اختلال در سیستم در آنها بالاست به توسعهدهنده نشان میدهد. طبق نتایج، این ابزار میتواند بیش از ۵۳ درصدِ باگهای منجر به قطعی سیستم را شناسایی کند، آن هم در حالی که توسعهدهنده نیاز دارد تنها بخش کوچکی از کد را بازبینی کند. یک دستیار عالی برای افزایش سرعت و دقت در تیمهای نرمافزاری! 🚀💻
منبع: arXiv AI