تا امروز، هوش مصنوعی در واقع «بدون حافظه» یا stateless بوده و هرگونه معماری شناختی باید توسط ما با استفاده از پرامپتنویسی به آن دیکته میشد. اما محققان در یک مقاله جدید، راهکاری برای تغییر این روند ارائه دادهاند!
این تحقیق پیشنهاد میدهد که به جای لایه اپلیکیشن، «پروتکلهای شناختی» را به ساختار اصلی مدل (Meta-Architecture) منتقل کنیم. این یعنی مدلها به جای یادگیری صرف از طریق پاداش، به سمت «سازگاری درونی» حرکت کنند و حتی در حالت استراحت (Offline Recurrent Loop) بتوانند اطلاعات را پردازش کنند. 🚀
این رویکرد میتواند آغازگر دورانی باشد که هوش مصنوعی به جای یک سیستم یکدست، به یک اکوسیستم متنوع از هوشمندیهای متفاوت تبدیل شود که هر کدام ساختار داخلی منحصر به فرد خود را دارند.
منبع: arXiv AI