محققان در یک مطالعه جدید، توانایی مدلهای زبانی (LLM) را در حل مسائل پیچیده زبانی (Compositional Language) با انسانها مقایسه کردهاند. نتایج این تحقیق نشان میدهد که در حالی که ما انسانها در درک ارجاعات بیرونی (مثلاً شناخت دقیق افراد در یک رابطه) قویتر هستیم، مدلهای هوش مصنوعی در درک ساختار منطقی و فرمولی جملات عملکرد بهتری دارند.
این تحقیق به ما یادآوری میکند که هوش مصنوعی هنوز در مرحله «درک شهودی» از جهان که ما انسانها به راحتی داریم، با چالش روبروست و عدم اتصال مدلها به واقعیتهای عینی (Referential Grounding) یک گمشده بزرگ در مسیر هوش مصنوعی عمومی (AGI) است. 🤖🔍
منبع: arXiv NLP