یکی از بزرگترین چالشهای استفاده از مدلهای زبانی (LLM)، «توهم» (Hallucination) یا همان پاسخهای نادرست و غیرواقعی است. تا به امروز بیشتر تلاشها روی آموزش مجدد یا تغییر ساختار مدلها متمرکز بود.
اما یک رویکرد جدید پیشنهاد میدهد که به جای دستکاری پیچیده مدل، «طراحی سیستم» (System Design) را تغییر دهیم. با استفاده از روش «طراحی مبتنی بر نامتغیرها» (Invariant-Driven Design)، میتوانیم چارچوبی ایجاد کنیم که خروجی مدل را در محدودههای منطقی نگه دارد و احتمال خطا را به شدت کاهش دهد.
این یعنی به جای درگیر شدن با وزنهای پیچیده شبکه عصبی، با مهندسی هوشمندانه سیستم، لایهای از کنترل و اطمینان روی مدل میکشیم. 🚀
منبع: Hacker News AI
