محققان در مطالعه اخیر خود به بررسی محدودیتهای مدارهای کوانتومی متغیر (Variational Quantum Circuits) در شبیهسازی سیستمهای پیچیده مثل «جذبکننده لورنز» پرداختند. برخلاف باور رایج که مشکل را به «فلاتهای بیحاصل» (Barren Plateaus) نسبت میدادند، این پژوهش نشان میدهد که مسئله اصلی، یک «سقف ظرفیت معماری» ناشی از نحوه رمزگذاری زمان است.
این یافته جدید نشان میدهد که عمق شبکه بهتنهایی راهگشا نیست و باید بازنگری دقیقی در طراحی لایههای رمزگذاری برای مدلهای کوانتومیِ فیزیکمحور صورت گیرد. ⚛️💻
منبع: arXiv Machine Learning
