محققان در یک پژوهش جدید و بسیار جذاب، رفتار ۲۵ مدل زبانی بزرگ (LLM) را با استفاده از ابزارهای روانسنجی بررسی کردند تا ببینند آیا مدلها واقعاً «خودآگاهی» یا ثبات شخصیتی دارند یا خیر. نتیجه شگفتانگیز بود: شکاف عمیقی بین «خوداظهاری» مدلها (آنچه در پرسشنامهها درباره خود میگویند) و «رفتار واقعی» آنها وجود دارد!
برخلاف انسانها، این مدلها حتی وقتی بر اساس شاخصهای اختصاصی خودشان (مثل میزان پاسخگویی یا جسارت) تست شدند، باز هم در پیشبینی عملکرد خود ناتوان بودند. این مطالعه نشان میدهد که نباید به توصیفات خود مدلها از تواناییها یا ویژگیهایشان به سادگی اعتماد کرد!
نظرتون چیه؟ آیا فکر میکنید در آینده مدلها میتونند به خودآگاهی واقعی برسند یا این فقط یک بازی آماریه؟
منبع: arXiv AI