محققان در مطالعه جدیدی به پاسخ جذابی برای این سوال رسیدهاند: چرا مدلهای زبانی و صوتی میتوانند فعالیت مغزی ما را پیشبینی کنند؟
این تحقیق نشان میدهد که رمز این شباهت، قدرت «انتزاع معنایی» (Semantic Abstraction) در لایههای میانی این مدلهاست. برخلاف تصور، لایههای خروجی نیستند که بیشترین شباهت را به عملکرد مغز دارند، بلکه لایههای میانی با ساختاردهی به ویژگیهای پیچیده زبانی، بیشترین انطباق را با سیگنالهای fMRI و ECoG نشان میدهند.
به زبان سادهتر، مدلها زمانی به مغز شبیهتر میشوند که در حال درک عمیق مفاهیم هستند، نه فقط پیشبینی کلمه بعدی! این یافتهها درک ما را از مسیر هوش مصنوعی به سمت هوشِ مشابهِ انسانی، یک قدم جلوتر برده است. 🚀
منبع: arXiv NLP
